Verslag Assisi en Rome

Collega Johan van der Linden reisde door een verlaten Rome.

Laat me u even meenemen naar begin maart 2020. Nederland was nog niet in de ban van het coronavirus. Dat lijkt inmiddels een eeuwigheid geleden, maar in werkelijkheid gaat het slechts om een paar maanden! Ik vertrok namens Labrys Reizen naar mijn geliefde Italië, niet wetende hoe bijzonder dit bezoek uiteindelijk zou worden. Assisi en Rome vormden onze reisdoelen en in beide steden maakte ik een wandeling die me nog lang bij zal blijven.

Assisi 2Assisi 1De reis begon in Assisi, een plaats die ik nog niet eerder had bezocht. Natuurlijk kende ik de verhalen van een sfeervolle stad en een adembenemende basiliek, die dagelijks grote hoeveelheden toeristen verwelkomen. Bij aankomst besefte ik al snel dat ik Assisi op een andere manier ging leren kennen. De stad was inderdaad sfeervol en de enorme basiliek maakte inderdaad een diepe indruk, maar van toeristen was geen spoor te bekennen. Na een bezoek aan de basiliek begon ik aan een rondje door de stad. Tijdens mijn wandeling hoorde ik vogels fluiten in plaats van het geroezemoes van toeristen die doorgaans deze plek bewonderen. Kijkend door de ruiten van de restaurants en de koffiebars zag ik dat het leven in Assisi nog voorzichtig doorging, maar buiten op straat was het muisstil. Muisstil, totdat ik een opgewonden kat tegenkwam die me al miauwend wat probeerde te vertellen. Althans, zo interpreteerde ik dat. De kat liep een eindje met me mee, het voortouw nemend als een ware reisleider, en vergezelde me tijdens mijn eerste wandeling door Assisi. We liepen door de pittoreske straatjes en keken uit over de vallei aan de voet van de stad. Weer aangekomen bij het hotel namen de kat en ik afscheid van elkaar. Ik bedankte hem voor zijn rondleiding. Toch prettig om deze bijzondere wandeling met iemand te kunnen delen.

 

Rome 1Rome 2De tweede bestemming van de reis was Rome. Deze metropool is een tijdje mijn thuis geweest en had ik altijd al eens stiekem voor mezelf willen hebben. Een droom werd werkelijkheid: ik kon rondslenteren door de straten, langs het Sint-Pietersplein, het Colosseum en het Pantheon zonder dat horden toeristen me voor de voeten liepen. Af en toe kwam ik een enkele Romein tegen die zich laafde aan dezelfde stilte. Voor het Pantheon trof ik een man die net als ik genoot van het feit dat hij niet hoefde op te letten waar hij liep, omdat hij geen fotograferende toeristen hoefde te ontwijken. Hij demonstreerde dat door met een sigaar in zijn mond een van de drukste pleinen van Rome over te steken terwijl hij de krant las. Dat beeld heb ik nog altijd voor ogen als ik terugdenk aan deze onwerkelijke reis. Ik vervolgde mijn wandeling naar Piazza Navona. Onderweg trof ik mijn favoriete Romeinse koffiebar, maar de stilte van Rome resulteerde helaas ook in de sluiting van vele horecazaken… Er zat helaas niets anders op dan mijn koffiepauze over te slaan en rustig verder te slenteren. Op Piazza Navona aangekomen hoorde ik in plaats van rinkelende koffiekopjes en schreeuwende straatkunstenaars alleen het geluid van het kletterende water van de Fontana dei Quattro Fiumi van Bernini. Ik nam plaats op een bankje bij de fontein, genoot even van het moment en realiseerde me dat mijn droom werkelijkheid was geworden. Ik waande me in een roman: Alleen in Rome. Dit was een cultuurreis die origineler werd dan iemand had kunnen voorspellen.

Rome 3Rome 4Maar ondanks het feit dat deze ervaring zo apart was, zat me iets dwars. De aanleiding van de stilte op straat was immers een verdrietige. En hoe romantisch het stille Rome ook klinkt, het had tegelijk iets treurigs. Rome is immers meer dan de monumenten, kunstwerken en gebouwen alleen. Rome is ook de geur van verse koffie en heerlijke pasta op bijna iedere straathoek, van schreeuwende Romeinen en continu op je hoede zijn, omdat er ieder moment een scooter langs je heen kan razen. Gewoonlijk houdt Rome je wakker en alert op alles wat er om je heen gebeurt, terwijl het leven in de Eeuwige Stad nu in de pauzestand lijkt te staan.

Dit bezoek aan mijn tweede thuis was uniek en onvergetelijk. Maar zonder de levendigheid en de chaos, mist Rome een stukje Rome. Laten we daarom hopen dat de pizzageur en de mensen er weer snel de straten zullen vullen. Ik kan niet wachten tot Rome ontwaakt, zodat we de stad weer kunnen bezoeken en van haar chaos kunnen genieten.

Johan van der Linden
Projectmanager